Co znajdziesz w artykule?
- Objawy oraz wyniki badań laboratoryjnych i obrazowych, na podstawie których można rozpoznać szpiczaka mnogiego
- Schematy lekowe stosowane w terapii szpiczaka mnogiego z uwzględnieniem programów lekowych dostępnych w Polsce
- Kryteria klasyfikacji prognostycznej – International Staging System i jego modyfikacja
Spis treści
- Epidemiologia i patogeneza
- Wstępna diagnostyka obecności białka monoklonalnego
- Gammapatia monoklonalna o nieokreślonym znaczeniu
- Bezobjawowy szpiczak mnogi
- Objawy kliniczne szpiczaka mnogiego
- Kryteria rozpoznania MGUS, SMM i MM
- Czynniki prognostyczne i określenie zaawansowania klinicznego
- Leczenie szpiczaka mnogiego
- Ogólne zasady leczenia szpiczaka mnogiego
- Ogólne zasady leczenia chemioterapeutycznego chorych na nowo rozpoznanego MM kwalifikujących się do ASCT
- Ogólne zasady leczenia chemioterapeutycznego chorych na nowo rozpoznanego MM niekwalifikujących się do ASCT
- Ogólne zasady leczenia chemioterapeutycznego chorych na nawrotowego/opornego MM
- Ogólne zasady leczenia wspomagającego chorych na MM
- Podsumowanie
Szpiczak mnogi, inaczej szpiczak plazmocytowy (MM – multiple myeloma), jest nowotworem krwi wywodzącym się z patologicznych plazmocytów (ostatnie stadium rozwoju limfocytów B), które w typowych przypadkach wytwarzają białko monoklonalne (M) 1 . Najczęściej jest to immunoglobulina (Ig) G (60% wszystkich przypadków), rzadziej IgA (20%), łańcuchy lekkie typu κ lub λ (15-20%), sporadycznie IgD, IgM, IgE 2 . U 1% chorych na MM nie stwierdza się obecności białka M i wówczas rozpoznaje się
Dodaj do ulubionych
