Co znajdziesz w artykule?
Specyfika diagnostyki i leczenia łuszczycy u dzieci
Łuszczyca u dzieci najczęściej rozwija się w okresie okołopokwitaniowym, może wystąpić także w niemowlęctwie, jak również przy urodzeniu. Z reguły są to przypadki o ciężkim przebiegu, z dużym nasileniem zmian, obejmującym duże powierzchnie skórne ciała. U dzieci częściej spotyka się łuszczycę dotyczącą fałdów skórnych, okolicy szpary międzypośladkowej, narządów płciowych. W diagnostyce różnicowej powinno się uwzględnić łupież różowy Giberta, AZS, zapalenia mieszków włosowych, wyprzenia, grzybice i infestacje pasożytnicze. Świąd jest z reguły czynnikiem różnicującym łuszczycę od innych chorób. Trzeba pamiętać o czynnikach, które stymulują wysiewy łuszczycy. Badanie histopatologiczne w tym okresie życia może nie być rozstrzygające. Potwierdzenie łuszczycy często jest możliwe dopiero w momencie wystąpienia typowych wykwitów łuszczycowych w wieku późniejszym. U starszych dzieci może wystąpić erytrodemia lub drobnogrudkowa łuszczyca wysiewna, która często jest pierwszą manifestacją łuszczycy u dziecka. Charakterystyczne dla dzieci jest też częstsze niż u dorosłych zajęcie skóry twarzy oraz okolicy anogenitalnej. Łuszczyca u dzieci może być dużym problemem, zwłaszcza ze względu na nawrotowość zmian i ich uogólnienie. Skóra u dzieci poniżej 3. r.ż. jest niedojrzała, co powoduje zwiększoną penetrację leków i zwiększa ich działanie drażniące. Dlatego trzeba bardzo ostrożnie włączać GKS o możliwie najsłabszej sile działania i preparaty keratolityczne o niewielkim stężeniu. Należy wybierać te o nowocześniejszym podłożu, jak żelowe czy kremy i emulsje, które pozwalają uniknąć podrażnień oraz odczynów toksycznych polekowych. Aplikując lek na fałdy skórne, należy brać pod uwagę zaleganie preparatu i wzmożoną potliwość w tej okolicy. Warto też tworzyć odpowiednie składy recepturowe, indywidualnie dopasowane do pacjenta. Należy pamiętać, że charakterystyczna dla wieku młodszego wysiewna łuszczyca drobnogrudkowa może sporadycznie ustępować samoistnie, dlatego aplikacja agresywnych terapii nie jest wskazana. Trzeba zwrócić uwagę, że większość preparatów nie ma rejestracji u dzieci. To wymaga poinformowania rodziców i podjęcia wspólnej decyzji o możliwości terapii.
Spis treści
MT: Podczas Kongresu Akademii po Dyplomie „Dermatologia w POZ” będzie mówiła pani o łuszczycach. Dlaczego jest to tak ważny temat?
Dr hab. Anna Lis-Święty: Łuszczyca jest chorobą wieloczynnikową, genetyczną chorobą zapalną, która dotyczy 2-3 proc. populacji. Szacuje się, że w Polsce choruje ok. 800 tys. osób. Większość chorych zgłasza się do lekarzy pierwszego kontaktu. Część z nich stanowią pacjenci z łagodnie nasiloną łuszczycą, ograniczoną do łokci, kolan, a czasami skóry owłosionej
Dodaj do ulubionych
