Co znajdziesz w artykule?
- Kiedy zlecić oznaczenie stężenia dimeru D i jakie warunki muszą być spełnione, by uzyskać wiarygodny wynik
- Stany kliniczne i sytuacje, w których można stwierdzić podwyższone stężenie dimeru D
- Ryzyko choroby zakrzepowo-zatorowej a stężenie dimeru D
Spis treści
- Fizjologia powstawania dimeru D (ryc. 1)
- Ogólne zasady pobrania krwi oraz przygotowania pacjenta do badania układu hemostazy
- Metody oznaczania dimeru D
- Wartości prawidłowe dimeru D
- Dimer D a ciąża
- Dimer D w diagnostyce choroby zakrzepowo-zatorowej
- Dimer D w prognozowaniu nawrotu choroby zakrzepowo-zatorowej
- Stany chorobowe ze zwiększonym stężeniem dimeru D
- Podsumowanie
Około 35 lat temu wykazano przydatność kliniczną oznaczania dimeru D. Obecnie badanie to jest powszechnie dostępne i wykonywane przez większość laboratoriów. Oznaczenie dimeru D wykorzystuje się w diagnostyce wielu schorzeń, nie jest ono jednak swoiste dla określonej jednostki chorobowej. W związku z tym, aby ustrzec się przed problemami z prawidłową interpretacją wyniku dimeru D, należy przestrzegać zasad właściwej diagnostyki, do których zalicza się m.in. określone wskazania do tego
Dodaj do ulubionych
