Co znajdziesz w artykule?
- Metody wykorzystywane do rozpoznania leukocyturii i błędy, które mogą wpłynąć na uzyskanie fałszywego wyniku badania
- Omówienie infekcyjnych i nieinfekcyjnych przyczyn wystąpienia leukocyturii, w tym objawów i badań diagnostycznych wykonywanych w celu potwierdzenia rozpoznania
- Następstwa leukocyturii lub błędnego postępowania diagnostyczno-terapeutycznego
Spis treści
- Etiologia
- Wywiad i badanie przedmiotowe
- Diagnostyka różnicowa jałowej leukocyturii
- Infekcyjne przyczyny jałowej leukocyturii
- Nieinfekcyjne przyczyny jałowej leukocyturii
- Przyczyny w obrębie układu moczowego
- Nieinfekcyjne cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek
- Kłębuszkowe zapalenie nerek
- Kamica układu moczowego
- Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego
- Nowotwory układu moczowo-płciowego i wpływ czynników jatrogennych
- Autosomalne dominujące zwyrodnienie wielotorbielowate nerek
- Odrzucanie nerki przeszczepionej
- Przyczyny poza układem moczowym
- Przyczyny w obrębie układu moczowego
- Rokowanie i powikłania
- Podsumowanie
W warunkach fizjologicznych w badaniu ogólnym moczu może być obecnych do 5 krwinek białych w polu widzenia. Leukocyturię rozpoznajemy wówczas, gdy wynik testu paskowego na obecność esterazy leukocytów jest pozytywny lub gdy w osadzie moczu odwirowanego stwierdza się ≥5 leukocytów w polu widzenia (powiększenie 400 razy, mikroskop świetlny) albo ≥10 leukocytów w mm 3 w badaniu moczu metodą cytometrii przepływowej 1, 2 . Szczegółowe normy są ustalane indywidualnie przez poszczególne laboratoria
Dodaj do ulubionych
