Co znajdziesz w artykule?
  • Leukocytoza stanowi częste zaburzenie towarzyszące stanom chorobowym, które zazwyczaj nie wynikają z pierwotnej choroby układu krwiotwórczego – jest to naturalna reakcja organizmu na proces chorobowy. Z tego powodu nie powinna być nigdy bagatelizowana. Jednak nieprzemyślane kierowanie każdego przypadku leukocytozy do dalszej diagnostyki hematologicznej jest niewłaściwe, a nawet wręcz szkodliwe dla chorego, ponieważ może opóźnić rozpoznanie właściwej jednostki chorobowej. Niniejszy artykuł podpowiada, jak powinno wyglądać dalsze postępowanie przy przypadkowym wykryciu leukocytozy w morfologii krwi pacjenta
Spis treści

Leukocytoza, czyli wzrost liczby leukocytów (WBC – white blood cells) we krwi obwodowej, jest częstym problemem klinicznym i powodem konsultacji hematologicznych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić podłoże nienowotworowe i schorzenia nowotworowe. Liczne przyczyny leukocytozy wiążą się z różnorodnymi objawami klinicznymi – od postaci bezobjawowych do odczynu białaczkowego (WBC >50 × 10 9 /l) oraz objawów hiperleukocytozy z klinicznymi objawami leukostazy związanymi z zaburzeniami