Co znajdziesz w artykule?
- Obecnie rozpoznanie choroby Parkinsona ustalane jest na podstawie objawów klinicznych występujących, gdy zniszczeniu ulegnie nawet 60% neuronów dopaminergicznych w istocie czarnej, a pewne potwierdzenie można uzyskać podczas badania histopatologicznego tkanki mózgowej post mortem
- Część biomarkerów klinicznych i radiologicznych stała się użyteczna na wczesnym etapie choroby Parkinsona, co pozwala na pewne różnicowanie z atypowym parkinsonizmem
Spis treści
- Neuropatologiczne markery PD
- Kliniczne markery PD
- Zaburzenia autonomiczne
- Ocena ruchów gałek ocznych jako potencjalny biomarker PD i parkinsonizmów atypowych
- Genetyczne biomarkery parkinsonizmu
- Biomarkery z krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego i tkanek
- Biomarkery obrazowe wczesnego okresu w różnicowaniu PD i atypowego parkinsonizmu
- Podsumowanie
Choroby neurodegeneracyjne stanowią obecnie jeden z podstawowych problemów medycznych ze względu na ogólną sytuację demograficzną populacji. Stanowią one wyzwania zdrowotne i społeczne, a rozwój wiedzy na ich temat jest stymulowany coraz lepszym poznaniem, na poziomie komórkowym i molekularnym, mechanizmów prowadzących do ich rozwoju. Ich skuteczna prewencja i leczenie przyczynowe w przyszłości nie będą możliwe bez dobrych narzędzi diagnostycznych ani markerów tempa progresji.
Zaburzenia