Co znajdziesz w artykule?

Brodawczak odwrócony jest nowotworem łagodnym, a jednocześnie sprawiającym dużo problemów w obrębie nosa i zatok przynosowych. Objawy kliniczne brodawczaka odwróconego nie są charakterystyczne i zasadniczo nie różnią się od objawów przewlekłych zmian zapalnych nosa i zatok przynosowych.

Nowotwór ten wyrasta z pozostałości błony Schneidera, występującej w rozwoju embrionalnym, położonej na granicy nosa i zatok przynosowych. Nowotworowo zmieniony nabłonek wrasta w głąb podścieliska w postaci palczastych wypustek, co dało opisową nazwę „brodawczak odwrócony”. Miejscowo agresywny wzrost powoduje duże trudności z doszczętnym usunięciem nowotworu i stosunkowo częste wznowy guza.[1,2]

Tomografia komputerowa nie daje charakterystycznego obrazu w przypadkach brodawczaka odwróconego. W przypadkach podejrzenia penetracji guza poza nos i zatoki przynosowe lepszą metodą oceny jego rozległości jest badanie rezonansu magnetycznego. Ostateczne rozpoznanie potwierdza jedynie badanie histopatologiczne. Nie ma rozbieżności co do sposobu leczenia brodawczaka odwróconego – jest wyłącznie operacyjne.[3,4]

Celem pracy było przedstawienie przypadku chorej z brodawczakiem odwróconym zlokalizowanym w sitowiu tylnym i penetrującym do zatoki klinowej z częściową destrukcją jej ścian.

Spis treści

Chora M.P., lat 50 (nr hist. chor. 19581/2014), przyjęta do Kliniki Otolaryngologii, Onkologii Laryngologicznej, Audiologii i Foniatrii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi z powodu guza zatoki klinowej prawej. Jedyną dolegliwością chorej były silne bóle głowy w okolicy potylicznej narastające od sześciu tygodni, wcześniej pojawiały się okresowo od trzech miesięcy. Dolegliwości ze strony narządów laryngologicznych nie zgłaszała. Dotychczas laryngologicznie nieleczona. Z powodu bólów głowy była