Co znajdziesz w artykule?

Dostępne metody diagnostyki obrazowej: TK, MRI czy USG pozwalają na wykrycie zmian nowotworowych w stosunkowo późnej fazie choroby. Na znacznie wcześniejsze rozpoznanie pozwalają metody umożliwiające analizę zaburzeń czynnościowych na poziomie molekularnym (PET, spektroskopia rezonansu magnetycznego [magnetic resonance spectroscopy – MRS]), mają one jednak istotne ograniczenia: PET wykorzystuje izotopy promieniotwórcze, co wiąże się z narażeniem pacjenta na promieniowanie jonizujące, a MRS wymaga długiego czasu badania i oferuje małą rozdzielczość przestrzenną (skutkiem są trudności w interpretacji). Dodatkowym ograniczeniem MRS jest statyczny obraz i możliwość wykrywania jedynie związków występujących w dużych stężeniach. Czułość MRS poprawiają co prawda aparaty MRI o dużej indukcji pola magnetycznego, są jednak drogie, a maksymalna dozwolona przepisami indukcja pola magnetycznego dla zastosowań klinicznych nie może przekraczać 4T.

Obecnie DNP-MRS jest zaakceptowana w diagnostyce zmian chorobowych w gruczole krokowym, ale trwają badania nad jej wykorzystaniem w diagnostyce nowotworów wątroby, raka gruczołu piersiowego, trzustki i innych.

Obecnie metoda DNP jest wprowadzana do badań klinicznych. W pierwszym etapie prowadzone będą badania wdrożeniowe. Po ich zakończeniu autorzy zapraszają do współpracy.

Spis treści

Hiperpolaryzacja metodą dynamicznej polaryzacji jądrowej

W ostatnich latach pojawiły się nowe środki kontrastujące, zwane hiperpolaryzacyjnymi. Wykorzystują one zjawisko DNP (dynamicznej polaryzacji jądrowej, dynamic nuclear polarization) odkryte przez Alberta W. Overhausera w 1953 roku. Zjawisko to polega na znacznym zwiększeniu właściwości magnetycznych wybranych atomów umieszczonych w silnym polu magnetycznym i poddanych działaniu mikrofal w temperaturze bliskiej 0 Kelvina. Do