Co znajdziesz w artykule?
Leczenie przerzutów in transit powinno być indywidualizowane i zależeć od liczby zmian, wielkości, lokalizacji oraz przebiegu klinicznego. W przypadku przerzutów in transit postępowanie chirurgiczne obejmuje wycięcie policzalnych zmian (< 10) z marginesem mikroskopowym wolnym od nacieku czerniaka (makroskopowo może być wąski). Należy rozważyć zasadność wykonania kolejnego wycięcia miejscowego w przypadku pojawienia się następnej kaskady wysiewu in transit po wcześniejszym i niedawnym (tzn. przed miesiącem) wycięciu zmian. W przypadku pojedynczych zmian nawrotowych można rozważyć ponowną biopsję węzła wartowniczego, pod warunkiem że od pierwotnej operacji i biopsji węzła wartowniczego upłynął dostatecznie długi czas (minimum 12 miesięcy, optymalnie > 24 miesięcy). W przypadkach mnogich/nieresekcyjnych należy rozważyć zastosowanie metod leczenia miejscowego (ablacja laserem, radioterapia, krioterapia), immunoterapię doguzową (T-VEC lub interleukina-2) bądź miejscową (imikwimod niezarejestrowany w tym wskazaniu) i elektrochemioterapię (ECT). W przypadku rozległych, mnogich zmian zlokalizowanych na kończynie preferowaną metodą jest izolowana chemioterapia perfuzyjna kończynowa w hipertermii (HILP, hyperthermic isolated limb perfusion) najczęściej z melfalanem, która może być stosowana wyłącznie w ośrodkach o odpowiednim przygotowaniu i doświadczeniu.
Spis treści
Przerzut czerniaka in transit jest definiowany jako nawrót czerniaka w skórze lub tkance podskórnej w odległości ponad 2 cm pomiędzy ogniskiem pierwotnym a najbliższym regionalnym spływem chłonki. Według klasyfikacji TNM jest to cecha N2c, która mieści się w stopniu zaawansowania III (IIIB, gdy zmiany in transit są izolowane lub IIIC, jeżeli zmianom in transit towarzyszą przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych). 1, 2 Postęp w diagnostyce i leczeniu czerniaka, jaki ma miejsce w ostatnich
Dodaj do ulubionych
