Mowa, jedynie człowiekowi właściwa umiejętność, traktowana jest często jako jemu przynależna, wynikająca z faktu bycia człowiekiem. Aspekt psychologiczny, uwarunkowania intelektualne i społeczne przysłoniły biologiczne źródło mowy. Dlatego wyznaczniki czasowe, ustalane przez psychologię, zacierają jej związek z funkcjami biologicznymi. Śledzi się więc czas ząbkowania, kolejność zdobywania umiejętności ruchowych czy pojawianie się reakcji przywiązania społecznego, traktując wokalizację