Współczesne zaburzenia odżywiania

Prezentujemy przegląd problemów, o których nie tak często wspomina się w piśmiennictwie. Większość z nich nie doczekała się jeszcze kryteriów diagnostycznych w klasyfikacji DSM-5. Niemniej jednak pojawiają się one w praktyce klinicystów i psychoterapeutów, a ich częste współwystępowanie z innymi problemami może okazać się o których nie tak często wspomina się w piśmiennictwie. Większość z nich nie doczekała się jeszcze kryteriów diagnostycznych w klasyfikacji DSM-5. Niemniej jednak pojawiają się one w praktyce klinicystów i psychoterapeutów, a ich częste współwystępowanie z innymi problemami może okazać się niełatwe zarówno w diagnostyce, jak i w terapii.

Zespół kompulsywnego objadania się

Niektórzy badacze zespół napadowego gwałtownego objadania się różnicują z zespołem kompulsywnego objadania się. W tym drugim przypadku napady traktowane są jako czynności przymusowe, czyli kompulsje. Są próbą radzenia sobie z lękiem, a napad jedzenia realizowany jest wskutek wewnętrznego przymusu. Chorzy doświadczający kompulsywnego objadania się często fantazjują na temat jedzenia, ale unikają spożywania posiłków w towarzystwie. Jeżeli już to robią, to zwykle spożywają bardzo małe ilości pożywienia. Osoby cierpiące na kompulsywne objadanie się mają tendencje do ciągłego podjadania – przegryzki, a temat masy ciała jest tematem tabu. Niektórzy z cierpiących na to zaburzenie obserwują z czasem tendencję do spożywania pokarmów coraz bardziej kalorycznych (z większą zawartością tłuszczów i węglowodanów), co może świadczyć o rosnącej tolerancji, czyli potwierdza się charakter nałogowy tego zaburzenia. Osoby dotknięte kompulsywnym objadaniem się przywiązują wagę do smaku i formy spożywanych pokarmów.[6,7] To kolejny zespół, który może prowadzić do otyłości, jak również mogą mu towarzyszyć zaburzenia natury psychicznej pod postacią zaburzeń lękowych, depresji czy zaburzeń afektywnych.