Co znajdziesz w artykule?

Sugestia w hipnozie jak lek w strzykawce – przedstawiamy możliwości zastosowania techniki hipnozy jako elementu kompleksowego, nowoczesnego leczenia zaburzeń psychicznych w świetle doniesień naukowych.

Definicja hipnozy

Ze względu na dużą różnorodność koncepcji teoretycznych, tłumaczących zjawisko hipnozy, wyodrębnienie jednej, uniwersalnej definicji jest niezmiernie trudne. Na szczególną uwagę zasługuje definicja wypracowana w 2014 roku przez zespół ekspertów Society for Psychological Hypnosis (30 Sekcja American Psychological Association), uwzględniająca wyniki najnowszych badań tego zjawiska. Hipnoza została zdefiniowana przez członków zespołu jako stan świadomości charakteryzujący się koncentracją i zawężonym zakresem uwagi oraz zwiększoną zdolnością do reagowania na sugestie.[6] Warto również w tym miejscu przytoczyć starszą, lecz wciąż często cytowaną definicję, zaproponowaną przez członków zespołu naukowego działającego przy Brytyjskim Towarzystwie Lekarskim, zgodnie z którą hipnoza to przejściowy stan zmienionej uwagi u danej osoby, który może być wywołany przez inną osobę, w którym różne zjawiska mogą pojawiać się spontanicznie albo też jako odpowiedź na bodźce słowne lub innego rodzaju. Zjawiska te obejmują m.in. zmiany w świadomości i pamięci oraz zwiększoną podatność na sugestię.[7]

Spis treści

Rys historyczny

Najwcześniejsze doniesienia o zastosowaniu sugestii w celu modelowania przebiegu procesów terapeutycznych sięgają czasów starożytnych. 1 Jednak pierwszym przykładem używania sugestii na dużą skalę w ramach stosunkowo dobrze opisanej, ustrukturyzowanej i szeroko stosowanej teorii jest mesmeryzm rozpowszechniony w lecznictwie pod koniec XVIII wieku. Istnienie fluidu magnetycznego opisywał już w XVI wieku szwajcarski lekarz Paracelsus, jednak to niemiecki lekarz Franz Anton