Co znajdziesz w artykule?
Zastosowanie leków normotymicznych stanowi podstawową metodę leczenia i profilaktyki na wszystkich etapach przebiegu zaburzeń afektywnych. Dokładna znajomość działań niepożądanych oraz interakcji, w które wchodzą poszczególne leki tej grupy, jest konieczna dla każdego lekarza praktyka, pozwala ona bowiem uniknąć skojarzeń lekowych, które mogą być potencjalnie niebezpieczne dla pacjenta, oraz w przypadku wystąpienia działań niepożądanych terapii szybko zlokalizować ich przyczynę i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Przedstawiamy najistotniejsze działania niepożądane i interakcje leków normotymicznych. W tym artykule skupimy się na licie i lamotryginie. W kolejnych opiszemy inne leki normotymiczne.
Pamiętaj!
Stężenia lamotryginy w surowicy zmniejszają się podczas leczenia:
- karbamazepiną
- etynyloestradiolem
- fluoksetyną
- litem
- fenytoiną
- fenobarbitalem
- topiramatem[3-5]
Spis treści
Terapia litem
Pomimo pojawienia się nowszych i łatwiejszych w stosowaniu leków lit wciąż pozostaje podstawowym lekiem normotymicznym. Wyniki badań potwierdzają jego działanie przeciwdepresyjne, skuteczność w zapobieganiu epizodom depresyjnym i maniakalnym oraz skuteczność przy stosowaniu litu jako augmentacji leczenia w zaburzeniach lekoopornych. Pomimo niewątpliwych korzyści ze stosowania litu wciąż jest on zbyt rzadko pierwszym wyborem lekarzy praktyków przy wdrażaniu leczenia