Co znajdziesz w artykule?
Problem zaburzeń odżywiania wykracza obecnie poza krąg medycyny i psychologii. Staje się obiektem zainteresowań i analiz feministycznych, genderowych, socjologicznych, a nawet filozoficznych. W XXI w. temat zdrowego odżywiania i stylu życia stał się niezwykle popularny. Fakt ten znacząco wpływa na współczesny obraz zaburzeń odżywiania się i zmusił naukowców i badaczy do rewizji obowiązujących systemów klasyfikacyjnych. Na razie zmiany wprowadzono w klasyfikacji obowiązującej w USA.
Po przeczytaniu artykułu Czytelnik powinien:
■ znać kryteria klasyfikacyjne jadłowstrętu psychicznego
■ podać czynniki ryzyka rozwoju jadłowstrętu psychicznego
■ wymienić objawy kliniczne i powikłania somatyczne jadłowstrętu psychicznego
■ znać bezwzględne wskazania do hospitalizacji
■ umieć odpowiednio skierować chorą cierpiącą na jadłowstręt psychiczny na dalszą terapię
Czynniki ryzyka
Rozpatruje się wieloczynnikowy model etiologiczny, w którym odgrywają rolę czynniki biologiczne, społeczno-kulturowe, rodzinne i indywidualne.
Spis treści
Wprowadzenie
Jadłowstręt psychiczny (AN – anorexia nervosa) zaliczany jest do kategorii zaburzeń odżywiania się, które stanowią odrębną grupę zaburzeń w klasyfikacji obowiązującej w Polsce i Europie – Klasyfikacji zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania ICD-10. Kodowany jest jako F 50.0. W maju 2013 roku Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne wprowadziło nową klasyfikację chorób i zaburzeń psychicznych Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorder (DSM-5).
Kryteria klasyfikacyjne
Dodaj do ulubionych
