Co znajdziesz w artykule?

Z uwagi na ograniczenia terapeutyczne zespołów otępiennych oraz niewydolność społecznego systemu wsparcia oferowanego grupie osób z rozpoznaniem chorób neurodegeneracyjnych oraz ich rodzinom środowisko medyczne jest mobilizowane do poszukiwania alternatywnego podejścia do diagnozy i terapii osób z rozpoznaniem otępienia, uwzględniającego psychospołeczny aspekt ich funkcjonowania. Artykuł ilustruje model adaptacyjnego radzenia sobie, który jest wykorzystywany jako teoretyczna podstawa ujmowania potrzeb i oczekiwań osób z otępieniem i ich opiekunów, koncentrując się na prZ uwagi na ograniczenia terapeutyczne zespołów otępiennych oraz niewydolność społecznego systemu wsparcia oferowanego grupie osób z rozpoznaniem chorób neurodegeneracyjnych oraz ich rodzinom środowisko medyczne jest mobilizowane do poszukiwania alternatywnego podejścia do diagnozy i terapii osób z rozpoznaniem otępienia, uwzględniającego psychospołeczny aspekt ich funkcjonowania. Artykuł ilustruje model adaptacyjnego radzenia sobie, który jest wykorzystywany jako teoretyczna podstawa ujmowania potrzeb i oczekiwań osób z otępieniem i ich opiekunów, koncentrując się na praktycznych aspektach jego zastosowania w pracy terapeutycznej.

Spis treści

Choroby neurodegeneracyjne, których liczba wzrasta wraz z postępem współczesnej medycyny i wydłużającym się życiem ludzi, stanowią obecnie jedno z kluczowych wyzwań cywilizacyjnych nie tylko w aspekcie medycznym, lecz przede wszystkim społecznym i ekonomicznym. Na świecie i w Polsce żyje coraz więcej ludzi z objawami zaburzeń poznawczych oraz otępień i w związku z tym rodzi się większa potrzeba poszukiwania adekwatnego systemu wsparcia oraz efektywnego leczenia. Potrzeba ta obliguje