Co znajdziesz w artykule?
Z uwagi na ograniczenia terapeutyczne zespołów otępiennych oraz niewydolność społecznego systemu wsparcia oferowanego grupie osób z rozpoznaniem chorób neurodegeneracyjnych oraz ich rodzinom środowisko medyczne jest mobilizowane do poszukiwania alternatywnego podejścia do diagnozy i terapii osób z rozpoznaniem otępienia, uwzględniającego psychospołeczny aspekt ich funkcjonowania. Artykuł ilustruje model adaptacyjnego radzenia sobie, który jest wykorzystywany jako teoretyczna podstawa ujmowania potrzeb i oczekiwań osób z otępieniem i ich opiekunów, koncentrując się na prZ uwagi na ograniczenia terapeutyczne zespołów otępiennych oraz niewydolność społecznego systemu wsparcia oferowanego grupie osób z rozpoznaniem chorób neurodegeneracyjnych oraz ich rodzinom środowisko medyczne jest mobilizowane do poszukiwania alternatywnego podejścia do diagnozy i terapii osób z rozpoznaniem otępienia, uwzględniającego psychospołeczny aspekt ich funkcjonowania. Artykuł ilustruje model adaptacyjnego radzenia sobie, który jest wykorzystywany jako teoretyczna podstawa ujmowania potrzeb i oczekiwań osób z otępieniem i ich opiekunów, koncentrując się na praktycznych aspektach jego zastosowania w pracy terapeutycznej.
Spis treści
- Koncepcja zdrowia
- Podstawy teoretyczne modelu adaptacyjnego radzenia sobie
- Wykorzystanie modelu adaptacyjnego radzenia sobie w praktyce klinicznej
- Radzenie sobie z niepełnosprawnością
- Zachowanie równowagi emocjonalnej
- Podtrzymanie pozytywnego obrazu siebie
- Przygotowanie się na niepewną przyszłość
- Podtrzymanie i rozwijanie relacji społecznych
- Radzenie sobie z procesem leczenia oraz z systemem opieki zdrowotnej lub społecznej
- Rozwijanie pozytywnej relacji z profesjonalistami
- Diagnoza psychospołeczna
- Podsumowanie
Choroby neurodegeneracyjne, których liczba wzrasta wraz z postępem współczesnej medycyny i wydłużającym się życiem ludzi, stanowią obecnie jedno z kluczowych wyzwań cywilizacyjnych nie tylko w aspekcie medycznym, lecz przede wszystkim społecznym i ekonomicznym. Na świecie i w Polsce żyje coraz więcej ludzi z objawami zaburzeń poznawczych oraz otępień i w związku z tym rodzi się większa potrzeba poszukiwania adekwatnego systemu wsparcia oraz efektywnego leczenia. Potrzeba ta obliguje