Co znajdziesz w artykule?

Zespół Aspergera (ZA), włączony w piątej wersji klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-V Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (diagnostic and statistical manual of mental disorders)[1] do grupy zaburzeń ze spektrum autyzmu (autism spectrum disorder), charakteryzuje się trwałymi deficytami w zakresie komunikacji społecznej i interakcji społecznych oraz ograniczonymi i powtarzalnymi wzorcami zainteresowań i aktywności.

Spis treści

W praktyce klinicznej istnieje tendencja do rozumienia i interpretowania problemów obserwowanych u osób z ZA głównie poprzez pryzmat diagnozy i nieprawidłowości, które leżą u jej podstaw. Rzadko stawiane są pytania, jak pacjent przeżywa własne trudności, jak wpływają one na kształtowanie się jego samooceny, czy nieprawidłowa samoocena odgrywa rolę w narastaniu problemów pacjenta?

Celem pracy jest próba odpowiedzi na powyższe pytania.

Historia pacjenta

14-letni chłopiec z zespołem Aspergera (ZA),