Nowelizacja ustawy o ochronie zdrowia psychicznego – nadzieje i rozczarowania

Nowelizacja ustawy o ochronie zdrowia psychicznego wprowadziła kilka pożądanych zmian, w tym ustabilizowała prawnie centra zdrowia psychicznego, pozwoliła na stosowanie przymusu bezpośredniego w przypadku uniemożliwiania funkcjonowania szpitali ogólnych i wzmocniła pozycję osób ubezwłasnowolnionych. Większość zmian jest jednak zła, w szczególności przepis ograniczający możliwość stosowania przymusu bezpośredniego przez lekarza bez specjalizacji do czterech godzin i wymagający aż dwóch specjalistów po 16 godzinach, umożliwienie pacjentom i ich rodzinom żądania wypisu natychmiast po uprawomocnieniu się postanowienia sądu o przyjęciu bez zgody oraz takie zredagowanie definicji psychiatry, które wyklucza z tej grupy lekarzy z pierwszym stopniem specjalizacji. W nowelizacji znalazły się też przepisy kuriozalne, jak „prawo” osoby dobrowolnie przebywającej w domu pomocy społecznej do zwrócenia się do sądu o zniesienie tego obowiązku. Bilans nowelizacji jest zdecydowanie negatywny, a przepisy o przymusie bezpośrednim stawiają pod znakiem zapytania dalsze istnienie małych oddziałów psychiatrycznych przy szpitalach wielospecjalistycznych.