Co znajdziesz w artykule?
Terapia dialektyczno-behawioralna (dialectical behavior therapy – DBT) jest nowym podejściem psychoterapii związanej z problemami dotyczącymi zaburzeń osobowości i zachowań parasamobójczych. Może być stosowana również u osób podejmujących zachowania autoagresywne w bardzo trudnym emocjonalnie okresie życia, jakim jest adolescencja. Artykuł przedstawia podstawowe założenia DBT oraz formy jej stosowania, ze szczególnym uwzględnieniem treningu umiejętności, który jest nieodłącznym elementem każdej terapii dialektyczno-behawioralnej. W skład umiejętności wchodzą: uważność, tolerowanie dyskomfortu psychicznego, regulacja emocji oraz skuteczność interpersonalna. W treningu stworzonym dla nastolatków poleca się tworzenie grup wielorodzinnych, w których uczestniczy dziecko oraz jego rodzice, i realizuje się jeszcze jeden moduł umiejętności – podążanie drogą środkową – który ma na celu poprawę relacji pomiędzy nastolatkiem a jego rodziną. Autorka wspomina również o możliwościach stosowania DBT w Polsce i własnych wstępnych doświadczeniach związanych z prowadzeniem elementów treningu DBT u nastolatków.
Spis treści
Czym jest terapia dialektyczno-behawioralna?
Terapia dialektyczno-behawioralna (dialectical behavioral therapy – DBT) – w niektórych źródłach tożsamą nazwą jest dialektyczna terapia behawioralna – to jeden z nurtów tzw. trzeciej fali terapii poznawczo-behawioralnej. Opracowała go i rozwinęła w Stanach Zjednoczonych Marsha Linehan – profesor psychologii i adiunkt na Wydziale Psychiatrii i Nauk Behawioralnych Uniwersytetu Waszyngtońskiego. 1 Obecnie zastosowanie DBT wydaje się coraz szersze w
Dodaj do ulubionych
