Co znajdziesz w artykule?

Choć odczuwanie lęku stanowi ewolucyjnie mechanizm adaptacyjny, współcześnie często jest oceniane jako szkodliwe i zagrażające. Podejmowane w związku z tym próby kontroli lub przeciwdziałania lękowi niejednokrotnie prowadzą do wypracowania sztywnych strategii funkcjonowania, które zamiast przewidywanej ulgi prowadzą do cierpienia i społecznej izolacji. Paradoks ten można jednak przezwyciężyć poprzez zaprzestanie unikania i rozwijanie elastyczności psychologicznej, które postuluje terapia akceptacji i zaangażowania. Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie jej podstawowych założeń oraz możliwości wykorzystania w terapii zaburzeń lękowych.

Spis treści

Zaburzenia lękowe, do których zalicza się m.in. fobie specyficzne i społeczne, uogólnione zaburzenia lękowe, agorafobię, napady paniki oraz zespół stresu pourazowego, stanowią grupę zaburzeń szeroko rozpowszechnionych. Według raportu WHO 1 w 2015 roku na zaburzenia lękowe cierpiało 3,6 proc. ludności na świecie, czyli ok. 264 mln osób, z czego 14 proc. stanowili mieszkańcy Europy. Wyniki badania przeprowadzonego w Polsce (2009-2012) w ramach projektu EZOP 2 wskazują natomiast, że