Osoby przyjmujące leki przeciwpsychotyczne z powodu ciężkich zaburzeń psychicznych są obarczone zwiększonym ryzykiem otyłości i cukrzycy, co przyczynia się do skrócenia długości życia. W badaniu randomizowanym obejmującym 154 pacjentów ze schizofrenią, przyjmujących leki przeciwpsychotyczne II

generacji, u których stwierdzono stan przedcukrzycowy i otyłość, wykazano, że podawanie semaglutydu podskórnie raz w tygodniu prowadziło do większego średniego obniżenia stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c) (–0,38% vs. 0,08%) oraz masy ciała (–9,04 kg vs. 0,17 kg) po 30 tygodniach w porównaniu z placebo. Chociaż objawy ze strony przewodu pokarmowego występowały częściej w grupie semaglutydu, w żadnej z grup nie zaobserwowano ich negatywnego wpływu na stan psychiczny.

Wyniki te sugerują, że terapie oparte na analogach glukagonopodobnego peptydu 1 (GLP-1 – glucagon-like peptide-1) są skuteczne i bezpieczne w leczeniu powikłań metabolicznych w omawianej populacji, podobnie jak w populacji ogólnej.