Co znajdziesz w artykule?
- Z uwagi na zarówno uwarunkowania anatomiczne, jak i mnogość typów złamań (proste, wieloodłamowe, przemieszczone lub nieprzemieszczone oraz powikłane lub niepowikłane dodatkowymi uszkodzeniami) wybór leczenia złamania obojczyka nie jest prosty i powinien być dobrany indywidualnie. Autorzy niniejszego artykułu obrazują metody postępowania na przykładzie dwóch przypadków klinicznych i wnikliwie omawiają algorytmy postępowania
Spis treści
Przypadek 1
Mężczyzna, lat 39, został przyjęty na oddział chirurgii ogólnej z powodu upadku z wysokości 3-4 m. Rozpoznano złamanie obojczyka (Allman II), złamanie żeber oraz odmę opłucnową (ryc. 1). W badaniu ortopedycznym widoczna deformacja, bolesność palpacyjna i obrzęk nad szczeliną złamania, wymuszona pozycja przywiedzeniowa kończyny górnej, ukrwienie i unerwienie zachowane. Pacjent, pierwotnie leczony na oddziale chirurgii ogólnej, został przekazany na oddział chirurgii
Dodaj do ulubionych
