Co znajdziesz w artykule?
Powszechny problem
Uszkodzenia urazowe zębów stanowią ważny problem stomatologii wieku rozwojowego. Są drugą po próchnicy przyczyną zgłaszania się dziecka do lekarza dentysty.[1] U dzieci w wieku przedszkolnym urazy głowy i twarzy stanowią aż 40 proc. wszystkich urazów ciała.[2] Około 30 proc. dzieci poniżej 7. r.ż. doznało urazu zębów. Należy dodać, że duża część niewielkich uszkodzeń zębów mlecznych nie jest ujęta w statystykach, bowiem często rodzice nie zgłaszają się z dziećmi do leczenia.[3] Największe ryzyko wystąpienia urazu istnieje między 18. a 30. m.ż., kiedy dziecko rozpoczyna samodzielnie chodzić. Wtedy właśnie ryzyko pourazowego uszkodzenia zębów jest dwukrotnie wyższe niż u dzieci w pozostałych grupach wiekowych.[4]
Martwica miazgi
Może występować we wszystkich rodzajach urazowych uszkodzeń zębów.[12] Występuje częściej w zębach zwichniętych (15-59 proc.) niż w złamaniach koron (0,7 proc.).[16] Uraz zęba może spowodować bezpośrednie przerwanie pęczka naczyniowo-nerwowego. Ryzyko jego uszkodzenia jest tym większe, im bardziej przemieszczony jest ząb. Szczególnie w zębach młodych, niedojrzałych łatwo dochodzi do uszkodzenia miazgi przez różne bodźce ze względu na dużą komorę, słabe zmineralizowanie zębiny i szerokie kanaliki zębinowe.[12] Brak reakcji na testy żywotności bez współwystępujących innych objawów nie jest wskazaniem do leczenia kanałowego, natomiast jeśli występują co najmniej dwa objawy martwicy, wskazana jest ekstyrpacja miazgi.[15]
Spis treści
Uszkodzenia urazowe mogą prowadzić do utraty zębów, urazów tkanek miękkich i kości szczęk, także problemów z wymową oraz zaburzeń estetycznych
Najczęstsze rodzaje urazów zębów mlecznych to zwichnięcia i nadwichnięcia. 5, 6 Ich występowanie jest spowodowane specyficznymi dla wieku rozwojowego warunkami anatomicznymi. Korony zębów mlecznych są krótsze w stosunku do koron zębów stałych, a korzenie mają mniejsze wymiary i podlegają zmianom fizjologicznym, przez co ząb jest słabiej osadzony w
Dodaj do ulubionych
