Stomatopatie protetyczne

Stomatopatie protetyczne

Mają one charakter wieloczynnikowego procesu zapalnego, zapoczątkowanego uszkodzeniem nabłonka m.in. przez uraz mechaniczny lub substancje wydzielane przez mikroorganizmy. Przerwanie ciągłości błony śluzowej jamy ustnej stanowi potencjalne wrota zakażenia, w konsekwencji czego umożliwia szybką kolonizację bakteryjno-grzybiczą.[2] Do charakterystycznych objawów klinicznych stomatopatii protetycznych należy zaczerwienienie oraz obrzęk błony śluzowej, w dalszym stadium może pojawić się krwawienie. Pacjenci zgłaszający się do gabinetu stomatologicznego często podają w wywiadzie pieczenie, suchość, zaburzenia smaku oraz ból nasilający się podczas spożywania posiłków.[2]

Wskazówki dla pacjenta

Aby zapobiec stomatopatiom i ich nawrotom, można zaproponować pacjentom użytkującym protezy następujące czynności (zalecenia):
► mycie uzębienia i protezy po każdym posiłku,
► płukanie jamy ustnej roztworem chloroheksydyny o stężeniu 0,2 proc.,
► oczyszczanie języka,
► dokładne mycie rąk przed wyjmowaniem i wkładaniem protezy,
► wyjmowanie protezy na noc, przechowywanie jej w suchym pudełku,
► raz w tygodniu zanurzenie protezy na 30 min w roztworze chloroheksydyny o stężeniu 0,2 proc.,
► przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wymianę szczoteczki na nową oraz wymianę opakowania do przechowywania protezy.[1,4]

Na co zwrócić uwagę

Flora bakteryjna, która występuje u pacjentów ze stomatopatiami protetycznymi, jest fizjologiczną florą jamy ustnej. W przypadku osłabienia bariery ochronnej organizmu może stać się czynnikiem predysponującym, a do wywołania przez nią objawów potrzebny jest dodatkowy element, tj. uraz mechaniczny, spadek odporności czy niewłaściwa higiena. W badaniu podmiotowym należy zwrócić uwagę na choroby współistniejące, nawyki, dietę, higienę i dokładnie przeprowadzić badanie kliniczne.[2]