Co znajdziesz w artykule?
Osteogeneza dystrakcyjna (OD) jest zabiegiem polegającym na tworzeniu nowej kości pomiędzy odłamami kostnymi na skutek rozciągania powstałej pomiędzy nimi kostniny po wykonanej osteotomii. Technika ta została po raz pierwszy opisana przez Codovillę w 1905 roku, natomiast za ojca współczesnej OD uważa się Ilizarowa, który stosował ją w leczeniu mnogich złamań kości długich. Jego badania wykazały, że przyłożenie siły z zewnątrz, która powoduje rozsuwanie odłamów kostnych, nasila metabolizm nowo powstałej niedojrzałej tkanki kostnej i umożliwia jej tworzenie de novo, bez zastosowania biomateriałów kostnych. Od kilkunastu lat osteogeneza dystrakcyjna jest techniką pomocną w leczeniu wielu wad wrodzonych lub nabytych w obrębie twarzoczaszki, którym towarzyszy niedobór lub brak odpowiedniej ilości tkanek twardych. W niniejszym artykule zostaną opisane wskazania i technika osteogenezy dystrakcyjnej mikrognatycznej żuchwy (MDO, mandibular distraction osteogenesis) u noworodków i niemowląt, która jest wskazaniem nie tylko estetycznym, lecz przede wszystkim funkcjonalnym.
Spis treści
Wybrane zespoły ze współtowarzyszącym małożuchwiem i jego implikacje
Niekiedy zdarza się, że dziecko rodzi się z małą żuchwą. W niektórych przypadkach małożuchwie jest na tyle nasilone, że wraz z zapadnięciem języka w stronę gardła (glosoptoza) powoduje zaburzenie funkcji oddychania (ryc. 1).
Ryc. 1. Hipoplazja żuchwy, która klinicznie objawia się nasilonym cofnięciem bródki (czarna strzałka), powoduje zwężenie dróg oddechowych (czerwona strzałka), co jest przyczyną spadków saturacji i
Dodaj do ulubionych
