Co znajdziesz w artykule?

Złamania żuchwy to jedne z najczęściej diagnozowanych urazów twarzoczaszki i w większości przypadków są związane z wypadkami komunikacyjnymi, uprawianiem niektórych sportów lub spotykane u ofiar przemocy. Złamania patologiczne żuchwy występują bardzo rzadko i są diagnozowane w 1 do 2 proc. wszystkich złamań tej kości. Badacze nie są zgodni co do jednolitej definicji złamań patologicznych. Jedną z sugerowanych definicji jest powstanie złamania kości w wyniku fizjologicznej funkcji lub pod wpływem urazu o minimalnym nasileniu oddziałującego na strukturę kości osłabionej patologią. Część autorów sugeruje, że nie jest możliwe określenie siły urazu koniecznego do wywołania złamania patologicznego w uszkodzonej kości. W związku z tym złamanie patologiczne może być definiowane jako każde, które przebiega w kości osłabionej zmianami chorobowymi. Jednak do złamań patologicznych nie można zaliczyć złamań żuchwy występujących u osób w wieku podeszłym, u których obserwuje się atrofię kości szczęk, w przypadku, gdy nie są one objęte innymi zmianami patologicznymi.[1-5]

Spis treści

Istnieje wiele zaburzeń, w przebiegu których zachodzi ryzyko powikłania pod postacią złamania patologicznego żuchwy. W każdym przypadku struktura przestrzenna kości zostaje osłabiona lub ulega zanikowi w wyniku toczących się w niej patologii. Najczęstszą przyczyną złamań patologicznych żuchwy są przewlekłe stany zapalne w obrębie kości, w tym martwica popromienna kości szczęk oraz wywołana stosowaniem bisfosfonianów. Rzadziej guzy wewnątrzkostne, torbiele oraz stan po usunięciu zatrzymanych