Co znajdziesz w artykule?
Bardzo często spotykamy się z pacjentami wymagającymi zastosowania rekonstrukcji protetycznych odtwarzających skrzydłowe braki uzębienia. Jak podaje piśmiennictwo, braki zębowe klasy I i II według klasyfikacji Kennedy’ego, czyli jedno- i obustronne braki skrzydłowe, stanowią 72 proc. braków częściowych.[1,2] Wskazania do wykonawstwa protez częściowych są ograniczone, ponieważ wykorzystując możliwości, jakie daje nam współczesna implantoprotetyka, w wielu przypadkach możemy zaprojektować stałe uzupełnienia protetyczne.[3] Jednak niejednokrotnie takie rozwiązania są zbyt kosztowne dla naszych pacjentów. Jednocześnie pacjenci ze skrzydłowymi brakami uzębienia to bardzo często osoby w średnim wieku, aktywne zawodowo, dla których niezmiernie ważne są walory estetyczne wykonanej odbudowy, a więc rozwiązania w postaci tradycyjnych protez szkieletowych z zastosowaniem metalowych klamer nie zostają przez nich akceptowane. W pracy przedstawiono przypadek pacjentki, u której wykonano protezy szkieletowe, umocowane na elementach precyzyjnych w postaci zasuw, do odbudowy braków skrzydłowych. Dzięki zastosowanemu rozwiązaniu uzyskano bardzo dobrą retencję i stabilizację protez, przywracając prawidłową funkcję żucia oraz satysfakcjonujący efekt estetyczny.
Spis treści
W leczeniu protetycznym ważna jest dobra komunikacja z pacjentem, zrozumienie jego potrzeb i oczekiwań, tak aby wykonane przez nas uzupełnienie było funkcjonalne i w pełni estetyczne, a jego użytkowanie komfortowe. Każda proteza jest ciałem obcym i oprócz spełniania zadań pozytywnych powoduje także skutki ujemne, naszym zaś zadaniem jest ich zminimalizowanie. 4 Pacjenci zaopatrzeni w protezy częściowe ruchome osiadające skarżą się na brak stabilizacji uzupełnienia, rozległość i sztywność