Co znajdziesz w artykule?
Bruksizm wg Manfredini i wsp. można określić mianem złożonego zjawiska, a w jego etiologii odnaleźć wiele czynników. Czynniki biologiczne to np. neuroprzekaźniki, takie jak dopamina i zmiany jej stężenia, obciążenia genetyczne, zaburzenia snu. Czynniki psychologiczne to wrażliwość na stres, cechy charakteru, niepokój oraz czynniki egzogenne, np. papierosy, alkohol, kofeina, leki SSRI, narkotyki. Wszystkie te uwarunkowania według autora odgrywają większą rolę niż czynnik morfologiczny.[1] Również według Majewskiego „udział nieprawidłowej okluzji w etiologii bruksizmu jest pomniejszany na rzecz hipotez związanych z uwarunkowaniami ośrodkowymi i psychospołecznymi”.[2]
Spis treści
Obecna koncepcja opisuje bruksizm jako powtarzającą się stawowo-mięśniową aktywność charakteryzowaną jako zaciskanie zębów lub zgrzytanie nimi. Inna koncepcja to usztywnienie żuchwy, często z odruchowym wysuwaniem. 1, 2, 3, 4 . U osób z bruksizmem podczas zaciskania i zgrzytania wyzwalana jest o wiele większa siła mięśni niż podczas fizjologicznego aktu żucia. Według Majewskiego tę parafunkcję zaliczamy do zaburzeń czynnościowych i możemy ją określić jako mięśniowo-nerwowy odruch warunkowy,
Dodaj do ulubionych
