Co znajdziesz w artykule?
W pracy przedstawiono zachowawcze metody odbudowy wrodzonego braku zębów siecznych bocznych u pacjentów w wieku rozwojowym. W pierwszym przypadku omówiono wykonanie mostu adhezyjnego jako alternatywy dla leczenia implantoprotetycznego, dzięki czemu podczas jednej wizyty odtworzono brak dwóch zębów przy użyciu materiału kompozytowego. Taka odbudowa zachowawcza była możliwa dzięki uprzedniemu odtworzeniu miejsca dla zębów 12 oraz 22 przez lekarza ortodontę. U niektórych pacjentów, kiedy takie przygotowanie ortodontyczne nie jest możliwe, dobrym rozwiązaniem może okazać się zmiana kształtu i wielkości kłów w celu upodobnienia ich do zębów siecznych bocznych, co przedstawiono w opisie przypadku numer dwa. Jednak niezależnie od sytuacji klinicznej, podczas leczenia hipodoncji ważna jest współpraca zespołowa wielospecjalistyczna.
Spis treści
Hipodoncja należy do wad rozwojowych zębów. Po próchnicy i urazach bywa najczęstszą przyczyną braków zębowych u dzieci i młodzieży. Polega na wrodzonym braku zawiązków zarówno zębów mlecznych, jak i stałych. Zwykle dotyczy braku od jednego do pięciu zębów. Rozróżniamy hipodoncję rzekomą i prawdziwą. W tym pierwszym przypadku zawiązki zębów z trudnych do oceny przyczyn nie wyrzynają się i pozostają w kości. Natomiast hipodoncja prawdziwa charakteryzuje się autentycznym brakiem zawiązków zębów.
Dodaj do ulubionych
