Co znajdziesz w artykule?
Pomimo wzrostu świadomości społecznej i znaczenia pięknego uśmiechu, bezzębie wciąż stanowi poważny problem zdrowotny. Na przestrzeni lat obserwujemy spadek liczby osób bezzębnych w populacji polskiej – w 2015 bezzębie dotyczyło 28,8 proc. osób w wieku 65-74 lat[1] w stosunku do 35 proc. w 1994 roku.[2] Niestety na tle innych krajów UE Polska znajduje się na przedostatnim miejscu. Dla porównania w Szwajcarii w 2002 roku w grupie wiekowej 65-74 lat problem dotyczył tylko 13 proc. populacji.[2] Osoby bezzębne decydujące się na uzupełnienie protetyczne mają obecnie możliwość wybrania jednej z wielu metod leczenia. Celem pracy jest przedstawienie dostępnych metod uzupełnienia braków zębowych oraz omówienie obciążenia natychmiastowego implantów w przypadku bezzębia.
Spis treści
Protezy ruchome i stałe
Protezy ruchome całkowite
Protezy te stanowią podstawową metodę uzupełnienia dla bezzębnych pacjentów. Możemy wyróżnić protezy akrylowe wykonywane metodami tradycyjnymi i te bazujące na różnych systemach protetycznych (np. biofunkcyjny system protetyczny – BPS), przeznaczone głównie dla pacjentów z trudnymi warunkami zewnątrzustnymi. 3 Niektórzy autorzy wykazują możliwość zastosowania materiałów elastycznych w wykonawstwie protez całkowitych. 4