Co znajdziesz w artykule?
Najczęstszymi zabiegami z zakresu chirurgii stomatologicznej wykonywanymi w gabinetach dentystycznych są ekstrakcje zębów. Zabiegi na wyrostku zębodołowym, w szczególności ekstrakcje, powodują znaczne zmiany jego wolumenu w wyniku przebiegu gojenia. Ubytki kostne spowodowane ekstrakcjami zęba mogą być odbudowane z użyciem biokompatybilnych i bioaktywnych przeszczepów kostnych.
Osteoproliferacja (osteogeneza) – zdolność materiału do tworzenia tkanki kostnej – formowania nowej kości przez osteoblasty znajdujące się w żywym materiale[2]
Osteoindukcja (osteostymulacja) – zjawisko pobudzenia niezróżnicowanych komórek tkanki łącznej do różnicowania się w osteoblasty[2]
Osteokondukcja – zjawisko, w którym materiał służy jako nieaktywne rusztowanie i umożliwia proliferację tkanki kostnej[2]
Spis treści
Materiały allogenne i ksenogenne pozwalają na zachowanie objętości wyrostka zębodołowego w początkowej fazie leczenia, jednak w wyniku przebudowy mogą być resorbowane, pozwalając na odbudowę kości jedynie w pewnym stopniu. Przeszczepienia kości autogennej pacjenta mogą być uważane za złoty standard ze względu na właściwości osteogenezy, osteoindukcji oraz osteokondukcji. Jednak ograniczona dostępność, stosunkowo szybka resorpcja kości autogennej, a także konieczność interwencji
Dodaj do ulubionych
