Co znajdziesz w artykule?
Przeszczep podnabłonkowej tkanki łącznej (ang. connective tissue graft, CTG) stosuje się jako metodę z wyboru w przypadku leczenia pojedynczych lub mnogich recesji dziąsłowych i jest to jego podstawowe zastosowanie. Coraz częściej jednak korzysta się z tej metody w celu poprawy estetyki w okolicach wszczepionych implantów, zwłaszcza w sytuacji niedoborów objętości tkanek lub dziąsła skeratynizowanego.
Spis treści
Już w 1999 roku Block i wsp. określili wskazania do stosowania CTG w leczeniu implantologicznym. Są nimi: pogrubienie dziąsła i wyeliminowanie przeświecania metalu w okolicy bazowej implantu, poprawa jakości dziąsła, zwiększenie wypukłości i wargowych konturów tkanek miękkich w odcinkach estetycznych, modelowanie kształtu dziąsła dzięki zwiększeniu jego grubości oraz korygowanie drobnych pionowych różnic wysokości. 1 Przeszczepy podnabłonkowe możemy podzielić na:
- podnabłonkowy przeszczep
Dodaj do ulubionych
