Co znajdziesz w artykule?
W artykule przedstawiono przypadek kliniczny odtworzenia strefy dziąsła właściwego u trzydziestoletniej pacjentki z wykorzystaniem wolnego przeszczepu dziąsłowego. Spłycony przedsionek i brak strefy dziąsła skeratynizowanego były wynikiem zamknięcia połączenia ustno-zatokowego po ekstrakcji pierwszego zęba trzonowego dwa lata wcześniej. Dzięki zastosowanej metodzie augmentacji uzyskano pogłębienie przedsionka i poszerzenie strefy dziąsła przyczepionego, poprawiając w ten sposób skuteczność zabiegów higienicznych oraz umożliwiając leczenie protetyczne.
Spis treści
Połączenie ustno-zatokowe polegające na otwarciu światła zatoki do jamy ustnej może być jednym z powikłań podczas ekstrakcji zębów, których wierzchołki korzeni lub zmiany okołowierzchołkowe wpuklają się do zatoki szczękowej. Połączenie ustno-zatokowe najczęściej wymaga zamknięcia, a jedną z metod jest użycie płata dziąsłowego z policzka. 1 Dla dobrej adaptacji brzegów rany i jej zamknięcia bez napięcia konieczna jest duża mobilizacja płata, możliwa dzięki podcięciu okostnej u jego podstawy.
Dodaj do ulubionych
