Rozszczepy wargi górnej, wyrostka zębodołowego i podniebienia są najczęstszą wadą rozwojową w obrębie twarzy oraz jamy ustnej. Wada ta polega na braku ciągłości anatomicznej i niedorozwoju tkanek. U pacjentów z tym problemem często obserwuje się braki zawiązków zębowych lub zęby nadliczbowe oraz
wady zgryzu, takie jak zgryz krzyżowy boczny lub zgryz otwarty w okolicy rozszczepu. Leczenie jest wieloetapowe i łączy zabiegi z zakresu ortodoncji i chirurgii, ale także opiekę logopedyczną i pediatryczną.
Z uwagi na to, że pacjentom z rozszczepem tkanek ciężko jest utrzymać optymalną higienę jamy ustnej, może to stawiać ich w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia choroby przyzębia lub innych chorób tkanek zębów.
Metaanalizie poddano 18 badań, z których wynika, że pacjenci z rozszczepami są bardziej narażeni na słaby stan zdrowia jamy ustnej i wystąpienie choroby przyzębia. Co więcej, istnieją badania, które wskazują, że zapalenie dziąseł częściej występuje przy zębach w okolicy rozszczepu niż po stronie zdrowej. Podobna sytuacja dotyczyła również głębokości kieszonek przyzębnych oraz utraty przyczepu klinicznego.
W związku z wnioskami płynącymi z powyższego badania autorzy zwracają uwagę na to, że pacjenci dotknięci wadą rozwojową, jaką jest rozszczep tkanek, powinni być dodatkowo edukowani w zakresie zachowania odpowiedniej higieny jamy ustnej, aby nie dopuścić u nich do wczesnego rozwoju choroby przyzębia.
Dodaj do ulubionych
