Bóle głowy u dzieci – cechy alarmujące

Do najczęstszych pierwotnych bólów głowy u dzieci należą:

1. Migrena (napady epizodyczne, rzadko występujące przewlekle), którą podejrzewamy, jeśli zdarzają się przynajmniej dwie z czterech wymienionych cech: ból pulsujący, jednostronny, natężenie od umiarkowanego do znacznego i nasilanie się bólu w czasie zwykłej, codziennej aktywności. Ponadto występuje nadwrażliwość na światło i dźwięki oraz nudności lub wymioty. Ból głowy może być poprzedzony aurą wzrokową albo czuciową. Napady epizodyczne, które mogą wiązać się z migreną u młodszych dzieci, to: nawracające zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zespół wymiotów cyklicznych, migrena brzuszna), łagodne napadowe zawroty głowy, łagodny napadowy kręcz szyi.

2. Bóle głowy typu napięciowego trwają od 30 min do 7 dni. Zwykle są obustronne, o natężeniu niewielkim albo umiarkowanym, nie nasilają się w czasie aktywności; brak wymiotów, może być nadwrażliwość na światło lub dźwięk, ale nie łącznie, tak jak w migrenie.

3. Klasterowe bóle głowy należą u dzieci do rzadkich.

Do alarmujących cech bólu głowy należą:

• przetrwały ból głowy, który budzi dziecko ze snu, pojawia się podczas chodzenia,

• przetrwałe wymioty podczas budzenia,

• nagłe zaburzenia widzenia.

Amerykańska Akademia Pediatrii sugeruje ocenę ryzyka guza mózgu za pomocą trzystopniowej skali:

1. niskie, kiedy badanie neurologiczne jest prawidłowe, a bóle głowy, trwające co najmniej sześć miesięcy jako jedyny objaw, nie mają charakteru migrenowego. Tu należy jedynie monitorować dziecko, nie wdrażać żadnych badań,

2. pośrednie, gdy mają charakter migrenowy, prawidłowe jest jednak badanie neurologiczne. Warto wykonać rezonans głowy lub TK,

3. wysokie, gdy ból głowy związany jest ze snem, towarzyszą mu wymioty, splątanie, wywiad rodzinny w kierunku migreny jest ujemny, wynik badania neurologicznego jest nieprawidłowy i co najmniej jeden objaw wskazuje na zmianę wymagającą leczenia chirurgicznego. Tu trzeba wykonać rezonans magnetyczny.