Co znajdziesz w artykule?
• W przypadku zakażeń, które najczęściej wywoływane są przez bakterie Gram-ujemne, głównie zakażenia układu moczowego, zapalenia płuc, można w terapii empirycznej zastosować cefalosporynę III generacji (ceftriakson 1 × 2 g, cefotaksym 1-2 g co 6-8 godzin, ceftazydym 1-2 g co 8-12 godzin) lub cyprofloksacynę w dawce 2-3 × 200-400 mg, lub piperacylinę z tazobaktamem 3-4 × 4,5 g.
• W przypadku ryzyka zakażenia szczepem wielolekoopornym stosujemy karbapenemy (imipenem 4 × 500 mg, meropenem 3 × 1 g).
• W zakażeniach powodowanych głównie przez bakterie Gram-dodatnie, przede wszystkim zakażenia odcewnikowe, stosujemy kloksacylinę w dawce 1-2 × co 4-6 godzin, cefazolinę 1 g co 6-8 godzin lub glikopeptydy ukierunkowane na gronkowce metycylinooporne.
MT: Jak odróżnić zakażenia szpitalne od tych nabytych poza placówkami ochrony zdrowia?
Dr Tomasz Ozorowski: Zakażenia szpitalne rozwijają się w wyniku procedur wykonywanych podczas hospitalizacji. Najczęściej uznaje się, że są to zakażenia szpitalne, jeżeli objawy pojawiają się w ciągu miesiąca od wypisania pacjenta ze szpitala lub w ciągu trzech miesięcy w przypadku zakażeń wszczepionych ciał obcych. Według badań punktowych prowadzonych w ramach Narodowego Programu Ochrony Antybiotyków
Dodaj do ulubionych
