Co znajdziesz w artykule?
Wymiana osocza (plazmafereza) przejściowo poprawia stan kliniczny chorych dzięki usunięciu z organizmu patogennych autoprzeciwciał i takich czynników jak cytokiny
Prawdopodobieństwo nawrotu jest duże, jeśli plazmaferezie nie towarzyszy leczenie immunosupresyjne lub inne leczenie przyczynowe, mające na celu zahamowanie wytwarzania autoprzeciwciał
Dostęp do plazmaferezy jest ograniczony, wykonywana jest przede wszystkim w dużych ośrodkach, wymaga personelu doświadczonego w obsłudze separatorów
W pierwszej kolejności należy stosować standardowe metody leczenia, w zespole Guillain-Barré na przykład dożylne immunoglobuliny są równie skuteczne jak plazmafereza
Powikłania najczęściej związane są z wkłuciem centralnym, utratą osoczowych czynników krzepnięcia i hipokalcemią wywołaną podaniem antykoagulantu zawierającego cytryniany
Spis treści
W SKRÓCIE
Słowo „afereza” pochodzi z języka greckiego i oznacza „usuwanie”. Filtrując lub wirując krew można rozdzielić jej składniki (ryc. 1). Metody filtracyjne pozwalają usunąć osocze (plazmafereza) z zachowaniem elementów morfotycznych. Metody wirówkowe są bardziej uniwersalne i umożliwiają plazmaferezę lub wybiórcze usunięcie poszczególnych komórek krwi (np. trombafereza). Składniki krwi (np. płytki krwi zgodne w układzie HLA lub komórki macierzyste szpiku kostnego) pozyskuje się