Co znajdziesz w artykule?
- Omówienie wrodzonych i nabytych zaburzeń wchłaniania jelitowego oraz sposobów postępowania przyjętych dla określonej postaci zmian
- Metody diagnostyczne wykorzystywane w procesie ustalania rozpoznania określonego rodzaju zaburzenia wchłaniania
- Leczenie żywieniowe i farmakologiczne w przypadku wystąpienia biegunki w przebiegu zaburzeń wchłaniania jelitowego oraz postępowanie w zespole krótkiego jelita
Spis treści
- Wrodzone zaburzenia wchłaniania jelitowego
- Zaburzenia enzymatyczne w zakresie rąbka szczoteczkowego
- Zaburzenia błonowych mechanizmów transportowych
- Wrodzone zaburzenie wchłaniania glukozy i galaktozy
- Acrodermatitis enteropathica
- Wrodzona biegunka chlorowa
- Wrodzona biegunka sodowa
- Lizynuryczna nietolerancja białka (aminoaciduria dwuzasadowa typu 2)
- Pierwotne upośledzenie wchłaniania kwasów żółciowych
- Mukowiscydoza
- Defekty transportu i metabolizmu lipidów oraz lipoprotein
- Nieprawidłowości różnicowania lub polaryzacji enterocytów
- Nabyte zaburzenia wchłaniania jelitowego
- Rozpoznanie zaburzeń wchłaniania jelitowego
- Leczenie zaburzeń wchłaniania jelitowego
- Podsumowanie
Jelito cienkie i okrężnica stanowią razem anatomiczno-fizjologiczną strukturę, której głównym zadaniem jest trawienie i wchłanianie: substancji odżywczych (białek, tłuszczów, węglowodanów), wody, elektrolitów, pierwiastków śladowych, witamin, soli kwasów żółciowych, substancji chemicznych i leków. Długość jelita cienkiego u dorosłego człowieka wynosi 6-7 m, średnica 2,5-3 cm, a powierzchnia, dzięki obecności fałdów okrężnych i kosmków, ok. 200 m 2 . Nabłonek jelita cienkiego pokrywający
Dodaj do ulubionych
