Poniższa praca stanowi uzupełnienie artykułu „Kardiowersja elektryczna” opublikowanego w ,,Medycynie po Dyplomie’’ w 2016 roku, w którym zostały szerzej omówione aspekty fizyczne, rys historyczny oraz technika wykonania zabiegu¹. W poniższym opracowaniu skupiliśmy się na uaktualnieniu wskazań do kardiowersji elektrycznej (ECV – electrical cardioversion) zgodnie z obowiązującymi wytycznymi, a także na omówieniu niezbędnego przygotowania do zabiegu oraz popełnianych błędów.

Wskazania do kardiowersji elektrycznej

Wskazania do zabiegu ECV możemy podzielić ze względu na tryb kwalifikacji na:

• kardiowersje pilne z powodu tachyarytmii przedsionkowych i/lub komorowych z towarzyszącą niestabilnością hemodynamiczną wymagającą bezzwłocznego przeprowadzenia procedury
• kardiowersje planowe, głównie z powodu tachyarytmii przedsionkowych, tj. migotania przedsionków (AF – atrial fibrillation), trzepotania przedsionków (AFl – atrial flutter), częstoskurczu przedsionkowego (AT – atrial tachycardia), nieustępujących mimo wdrożonego leczenia farmakologicznego lub przy współistniejących przeciwwskazaniach do jego zastosowania, pod warunkiem że te arytmie nie powodują niestabilności hemodynamicznej, lecz towarzyszą im objawy kliniczne, które stanowią przesłanki do przywrócenia i utrzymania rytmu zatokowego².

Przygotowanie do zabiegu kardiowersji elektrycznej

Kardiowersja elektryczna poprzedzona prawidłową kwalifikacją i przygotowaniem chorego jest bezpiecznym zabiegiem stosowanym zarówno w trybie planowym, jak i pilnym. Prawidłowe przygotowanie pacjenta jest kluczowym aspektem warunkującym bezpieczeńs...