Co znajdziesz w artykule?
Leczenie ortognatyczne, czyli ortodontyczno-chirurgiczna terapia pacjentów z morfologicznymi (gnatycznymi) wadami zgryzu, jest integralną częścią pełnoprofilowej stomatologii. Tendencje w ortodoncji i oczekiwania pacjentów sprawiają, że rośnie liczba osób mających wskazania do operacji w zakresie części twarzowej czaszki.
Ważne informacje – do zapamiętania na początku leczenia
► unikanie wznowy ortodontycznej przez odpowiednie niwelowanie łuków zębowych,
► odpowiednie reagowanie w tym okresie na zmiany pojawiające się w zgryzie,
► kontrola higieny, stanu ran pooperacyjnych, amplitudy otwierania.
OPISY PRZYPADKÓW
Przypadek 1. Pacjentka, lat 30, pierwsze leczenie ortodontyczne (ryc 5,6).
W badaniu cefalometrycznym widoczna jest skrócona podstawa szczęki, trzon żuchwy wydłużony. Środkowy odcinek twarzy skrócony, drogi oddechowe zwężone.
Planowanie leczenia u takiej pacjentki jest bardzo trudne z uwagi na pojemność dróg oddechowych. Każdy ruch dotylny żuchwy może spowodować zamknięcie dróg oddechowych, a w konsekwencji do katastrofy zdrowotnej.
Przypadek 2. Pacjent, lat 28, po leczeniu ortodontycznym, tzw. kompromisowym, zakończonym przed dwoma laty (ryc. 7-11).
Pacjent nie jest usatysfakcjonowany poprzednim leczeniem. Zależy mu na zmianie wyglądu i polepszeniu drożności dróg oddechowych, zaczynają mu bowiem dokuczać bezdechy nocne.
W takim przypadku leczenie ma na celu niewielkie zmiany w zgryzie przy dużych zmianach w rysach twarzy i drogach oddechowych.
Spis treści
W naszym środowisku zawodowym pojawiają się nowe pojęcia – przybliżamy jedno z nich
Z pojęciem ortodonta ortognatyczny po raz pierwszy spotkaliśmy się podczas Meetingu Ortognatycznego BSSO 2014. Sformułował je dr Krzysztof Dowgierd. Ortodonta ortognatyczny to lekarz szczególnie skoncentrowany na leczeniu pacjentów ortognatycznych.
Zespół ortodonta – chirurg
Kluczową rolę w leczeniu ortognatycznym odgrywa zespół: ortodonta – chirurg. Od ich relacji zależy najwięcej, dobra komunikacja pozwala
Dodaj do ulubionych
