Co znajdziesz w artykule?
Resorpcja korzeni zębów jest często niepożądanym następstwem leczenia ortodontycznego. W większości przypadków jest to proces o niewielkim natężeniu, który nie wywołuje poważnychW większości przypadków jest to proces o niewielkim natężeniu, który nie wywołuje poważnych implikacji klinicznych i nie wymaga leczenia.
W resorpcji patologicznej korzenia Andreasen i wsp.[ 2 ] wyodrębnili trzy warianty:
■ resorpcję powierzchowną (nieinfekcyjną) – obejmującą jedynie cement korzeniowy, w której niewielkie zmiany są zwykle niewidoczne na zdjęciu RTG, a po ustąpieniu szkodliwego bodźca ubytek resorpcyjny zostaje naprawiony,
■ resorpcję zapalną – obejmującą cement oraz zębinę korzeniową, w której długość korzenia ulega skróceniu, a w przypadku utraty twardych tkanek powyżej 2 mm proces jest widoczny na zdjęciu RTG,
■ resorpcję wymienną – prowadzącą do ankylozy, która występuje w następstwie bardzo dużego uszkodzenia ozębnej i twardych tkanek zęba oraz braku procesu naprawczego, uszkodzoną zębinę zastępuje kość wyrostka zębodołowego.
Resorpcja zapalna korzeni zębów wywołana leczeniem ortodontycznym, w języku angielskim określana skrótem OIIRR – Orthodontically Induced Inflammatory Root Resorption , jest jednym z najczęstszych powikłań związanych z leczeniem ortodontycznym. Według wyżej podanych klasyfikacji, OIIRR należy do patologicznych, zewnętrznych resorpcji zapalnych wywołanych działaniem przewlekłego urazu mechanicznego. [ 3 ]
Spis treści
Resorpcja zęba (ang. dental resorption) to utrata miękkich oraz twardych tkanek zęba, a także wyrostka zębodołowego w wyniku działania czynników fizjologicznych i patologicznych. 1
Resorpcja fizjologiczna dotyczy zębów mlecznych. Jest procesem naturalnym i pożądanym, umożliwiającym prawidłowe wyrzynanie zębów stałych. Resorpcja spowodowana czynnikami patologicznymi jest procesem chorobowym, dotyczy zarówno zębów mlecznych, jak i stałych. Polega na uszkodzeniu cementu i zębiny oraz pojawieniu
Dodaj do ulubionych
