Co znajdziesz w artykule?
Pamiętaj!
- Stosuj antybiotyk tak krótko, jak to tylko możliwe.
- Pamiętaj o zasadach terapii deeskalacyjnej.
- W profilaktyce antybiotyki stosuj zgodnie z obowiązującymi wytycznymi (najczęściej jedną dawkę!).
- W przypadkach wątpliwych (ale niewymagających pilnej antybiotykoterapii) poczekaj na wynik badania mikrobiologicznego.
- Współpracuj z mikrobiologiem i uwzględniaj aktualną sytuację epidemiologiczną na oddziale bądź w szpitalu.
- Pamiętaj o zmianie leczenia empirycznego na celowane.
- Zalecaj najpierw antybiotykoterapię jednoskładnikową.
- Antybiotykoterapię skojarzoną zarezerwuj dla zakażeń o ciężkim szybkim przebiegu lub potwierdzonych badaniem mikrobiologicznym.
Spis treści
- Wprowadzenie
- Izolacja patogenu i badanie bakteriologiczne
- Terapia empiryczna a celowana
- Wpływ wcześniejszej antybiotykoterapii
- Skuteczność penetracji antybiotyku
- Czas terapii
- Zbyt szybka zmiana antybiotyku
- Profilaktyka okołooperacyjna
- Droga podania antybiotyku (doustnie lub dożylnie)
- Leczenie jednym antybiotykiem a leczenie skojarzone
- Pamiętaj!
- Podsumowanie
Coraz większa antybiotykooporność bakterii zmniejsza efektywność terapii zakażeń. Zwiększone zużycie leków to wzrost ich toksyczności i liczby działań niepożądanych oraz śmiertelności.
Wprowadzenie
W 1928 r. Alexander Fleming przypadkowo zaobserwował hamowanie wzrostu bakterii przez pleśnie Penicillium. 10 lat później Howard W. Florey i Ernst B. Chain wyizolowali czynnik hamujący wzrost bakterii – penicylinę. W ten sposób dokonano największego odkrycia XX w. Przypadkowa obserwacja szkockiego
Dodaj do ulubionych
