Najczęstsze błędy w postępowaniu w zakażeniach układu moczowego w świetle nowych wytycznych

Zgodnie z obowiązującymi zaleceniami uważa się, że u wszystkich dzieci w wieku 2-24 miesięcy gorączkujących >38°C bez uchwytnej przyczyny należy podejrzewać zakażenie układu moczowego i wykonać badania moczu.

U dzieci z objawami sugerującymi zakażenie układu moczowego lub dzieci gorączkujących, z czynnikami ryzyka ZUM w wywiadzie, zaleca się wykonanie badań moczu (laboratoryjne, testy paskowe oraz mikrobiologiczne).

Zaleca się następujące metody pobierania moczu u dzieci w celu ustalenia rozpoznania ZUM:

• na badanie ogólne dowolną metodą
• na badanie mikrobiologiczne: metodą czystego pobierania moczu ze środkowego strumienia, cewnikowania pęcherza moczowego lub nakłucia nadłonowego.

Postępowanie z dzieckiem z ZUM zależy od lokalizacji zakażenia określonej na podstawie objawów ogólnych, wyników badania przedmiotowego i badań laboratoryjnych.

U wszystkich dzieci do 3 miesiąca życia z zakażeniem układu moczowego wskazana jest hospitalizacja i zalecane rozpoczęcie antybiotykoterapii drogą pozajelitową.

U dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy z ZUM należy ocenić wskazania do hospitalizacji w zależności od stanu ogólnego dziecka i rozważyć możliwość leczenia ambulatoryjnego. Wybór sposobu leczenia powinien uwzględniać terapię doustną, dożylną lub sekwencyjną.

Leczenie zakażeń górnych dróg moczowych obejmujące doustne, dożylne lub sekwencyjne podawanie antybiotyków powinno być prowadzone przez 7-10 dni.

Leczenie zakażeń dolnych dróg moczowych obejmujące doustne podawanie leku przeciwbakteryjnego powinno być prowadzone przez 3-5 dni.

Zgodnie z najnowszymi zaleceniami należy pamiętać, że bezobjawowa bakteriuria u dzieci bez powyższych obciążeń zdrowotnych nie powinna być leczona.

Dzieci w wieku 2-24 miesięcy życia po przebytym pierwszym ZUM oraz dzieci z nawrotowymi infekcjami dróg moczowych lub czynnikami ryzyka ZUM powinny pozostawać pod opieką nefrologa.

W związku z brakiem jednoznacznych danych sugeruje się, aby profilaktyka przeciwbakteryjna nie była rutynowo stosowana u dzieci po pierwszym epizodzie ZUM, u których nie stwierdza się nieprawidłowości w obrazie układu moczowego w badaniu USG, natomiast należy ją rozważyć u dzieci z wadą układu moczowego oraz nawrotowymi ZUM.