Co znajdziesz w artykule?
- Wybór odpowiedniego momentu wdrożenia leczenia zabiegowego u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego
- Nowotwór okrężnicy w przebiegu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego: leczenie operacyjne, dalszy nadzór nad pacjentami, rokowanie
Spis treści
- Pacjenci hospitalizowani z powodu UC o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu, którzy wymagają eskalowania terapii, powinni być konsultowani chirurgicznie już we wczesnym okresie (1C)
- Pacjenci z ciężkim UC, piorunującym zapaleniem jelita, megacolon toxicum lub perforacją jelita powinni zostać poddani kolektomii z wyłonieniem ileostomii końcowej (1C)
- U pacjentów leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów lub przeciwciałami monoklonalnymi należy rozważyć leczenie etapowe (1C)
- Pacjenci z colitis ulcerosa powinni być poddawani regularnemu okresowemu nadzorowi endoskopowemu z użyciem chromoendoskopii lub endoskopii high-definition z białym światłem (1B)
- Całkowite endoskopowe wycięcie widocznych dysplazji nie zwalnia z obowiązku dalszego nadzoru endoskopowego. Widoczne zmiany dysplastyczne, których nie można całkowicie usunąć w trakcie endoskopii, niewidoczne dysplazje w płaskiej błonie śluzowej, otoczone przez widoczne zmiany dysplastyczne bądź gruczolakoraki są wskazaniem do proktokolektomii z wytworzeniem lub bez wytworzenia IPAA (1B)
- Pacjenci z widocznymi niejednoznacznymi zmianami dysplastycznymi, których usunięcie endoskopowe nie jest możliwe, powinni być poddani leczeniu mającemu na celu wygojenie błony śluzowej, następnie kontroli kolonoskopowej z użyciem aparatu z kamerą high-definition oraz chromoendoskopii z pobraniem biopsji celowanych i niecelowanych ciągu następnych 3-12 miesięcy (1C)
- Pacjenci ze stwierdzonymi niewidocznymi zmianami dysplastycznymi w trakcie rutynowej kolonoskopii powinni zostać poddani ponownej kolonoskopii high-definition oraz chromoendoskopii z pobraniem biopsji celowanych i niecelowanych ciągu następnych 3-6 miesięcy. W przypadku wykrycia wieloogniskowych zmian dysplastycznych low-grade lub niewidocznych dysplazji high-grade należy rozważyć proktokolektomię (1B)
- Po wytworzeniu IPAA konieczny jest nadzór endoskopowy (1C)
- U pacjentów poddawanych operacjom z odtworzeniem ciągłości przewodu pokarmowego powinien być stosowany schemat wieloetapowy (1B)
- Proktokolektomia z wytworzeniem IPAA, ileostomii końcowej lub zbiornika jelitowego jest akceptowalnym postępowaniem u chorych poddawanych planowemu leczeniu operacyjnemu (1B)
- Kolektomię z zespoleniem jelitowo-odbytniczym (IRA – ileorectal anastomosis) można rozważyć u pacjentów, u których UC przebiega z zaoszczędzeniem odbytnicy (2B)
- Pacjenci z UC poddawani resekcji odbytnicy powinni zostać poinformowani o możliwych problemach z płodnością, zajściem w ciążę oraz zaburzeniach funkcji seksualnych i oddawania moczu (1B)
- Po kolektomii z resekcją odbytnicy i wytworzeniem zbiornika typu J-pouch może rozwinąć się stan zapalny IPAA, który dzielimy w zależności od odpowiedzi na leczenie antybiotykami (1B)
- Podsumowanie
W 2021 roku zostały opublikowane nowe wytyczne American Society of Colon and Rectal Surgeons (ASCRS) dotyczące leczenia chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego (UC – ulcerative colitis; łac. colitis ulcerosa) i nadzoru nad tymi pacjentami 1 .
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego to idiopatyczna choroba obejmująca błonę śluzową okrężnicy oraz odbytnicy. Szacuje się, że obecnie w samych tylko Stanach Zjednoczonych zdiagnozowanych jest prawie 3,1 mln pacjentów. Wyróżnia się dwa szczyty
Dodaj do ulubionych
