Co znajdziesz w artykule?
Pyoderma gangrenosum (PG) to rzadko występująca choroba sprawiająca problemy diagnostyczne ze względu na różnorodną morfologię oraz brak jednoznacznych cech w badaniach dodatkowych. Charakteryzuje się przewlekłym, nawrotowym przebiegiem i możliwością współistnienia z licznymi chorobami ogólnoustrojowymi. Przed laty, w 1930 roku, Brunsting, Goeckerman i O’Leary sugerowali etiologię bakteryjną: paciorkowcową i gronkowcową.[1] Dziś wiadomo, że nie mieli racji – choroba nie należy do infekcyjnych. Ryc. 1. Pyoderma gangrenosum w obrębie piersi – odmiana ziarniniakowa powierzchowna. Ryc. 2. Głębokie owrzodzenie w przebiegu Pyoderma gangrenosum. Ryc. 3. Owrzodzenie w przebiegu pyoderma gangrenosum – różnicowanie z chłoniakiem Hodgkina (wątpliwości histopatologiczne). Ryc. 4. Ognisko PG imitujące owrzodzenie w przebiegu niewydolności żylnej w obrębie kończyny dolnej prawej. Ryc. 5. Pyoderma gangrenosum przypominająca zapalenie naczyń (zmiana w obrębie podudzia). Ryc. 6. Masywne, częściowo wygojone, z blizną na obwodzie, owrzodzenie w przebiegu pyoderma gangrenosum. Ryc. 7. Blizna po wygojonym ognisku PG u pacjentki z mieszaną układową chorobą tkanki łącznej. Ryc. 8. Głębokie nieregularne owrzodzenie w przebiegu pyoderma gangrenosum u pacjentki z cukrzycą. Ryc. 9. To samo ognisko po sześciu miesiącach terapii glikokortykosteroidami systemowo wraz z chlorowodorkiem octenidyny na ranę, natłuszczaniem wokół i jałowymi optarunkami miejscowo. Tabela 1. Kliniczne odmiany pyoderma gangrenosum[10] Tabela 2. Różnicowanie pyoderma gangrenosum[10] Tabela 3. Propozycja kryteriów diagnostycznych klasycznej odmiany PG. Do rozpoznania niezbędne dwa kryteria duże i przynajmniej dwa małe[10] Tabela 4. Leczenie pyoderma gangrenosum.
![Tabela 1. Kliniczne odmiany pyoderma gangrenosum[10]](/media/l4/pl/l4pllr5tg972uaffltjoiaz4zake.webp)
![Tabela 3. Propozycja kryteriów diagnostycznych klasycznej odmiany PG. Do rozpoznania niezbędne dwa kryteria duże i przynajmniej dwa małe[10]](/media/b2/kx/b2kx97ba67ox133g61hn4y6kkwg2.webp)
Pyoderma gangrenosum występuje na całym świecie, u ludzi w każdym wieku, choć najczęściej dotyka kobiet pomiędzy 25. a 50. r.ż. Rzadko spotykana jest również u dzieci i niemowląt (około 4 proc. przypadków) – u nich objawy częściej niż u dorosłych występują na skórze głowy i w okolicy anogenitalnej. U połowy pacjentów współistnieją choroby zapalne (zapalenia jelit, zapalenia stawów) lub nowotworowe (najczęściej hematologiczne – ostra białaczka szpikowa, zespół mielodysplastyczny lub
Dodaj do ulubionych
