Co znajdziesz w artykule?
Wrodzone anomalie naczyniowe, zwane powszechnie naczyniakami, stanowią grupę najczęściej spotykanych wad wrodzonych i dotyczą w dominującej większości skóry i tkanek miękkich, występują zarówno u dzieci, jak i dorosłych. 60-75 proc. z nich jest zlokalizowanych na głowie oraz szyi i dzieli się na zmiany jedno- i wielomiejscowe, zlokalizowane (punktowe) i segmentarne, powierzchowne i głębokie.[1] Jest to grupa zmian skórnych o wyjątkowo zróżnicowanym pochodzeniu, morfologii i zachowaniu biologicznym. Ta różnorodność powoduje łatwość błędnej interpretacji i pomylenia zmian w procesie stawiania rozpoznania, a w konsekwencji ryzyko niewłaściwego postępowania, a nawet wdrożenia niewłaściwego leczenia. Prawdą jest, że w większości stanowią one wyłącznie dyskretne, przemijające defekty estetyczne, ale niektóre zmiany powodują istotne, trwałe zaburzenia funkcji, opóźniając rozwój, a nawet mogą stanowić zagrożenie życia. Z tego powodu kluczowe jest postawienie właściwego rozpoznania, które pozwala na wydzielenie zmian wyłącznie do obserwacji i wczesną kwalifikację do leczenia zmian tego wymagających.
Spis treści
Tło historyczne
Anomalie naczyniowe powłok towarzyszą ludzkości od zarania dziejów, budząc niepokój i lęk, ale też zainteresowanie i wolę wyjaśnienia oraz zrozumienia przyczyny ich powstawania. Ponieważ większość wrodzonych anomalii naczyniowych powłok jest widoczna w momencie narodzin, od dawna nazywano je znamionami wrodzonymi (birthmark). Już w starożytności wszelkie próby wyjaśnienia przyczyny powstawania takich znamion skupiały się na roli matki, co spowodowało ukształtowanie się
Dodaj do ulubionych
