Co znajdziesz w artykule?
Mikrośrodowisko skóry (temperatura, skład lipidowy) u pacjentów z trądzikiem różowatym istotnie różni się w porównaniu z osobami zdrowymi. Przypuszcza się, że zmiany te zapewniają optymalne warunki do nadmiernego wzrostu komensalnych mikroorganizmów w skórze pacjentów, takich jak m.in. Demodex folliculorum czy Staphylococcus epidermidis. Drobnoustroje te poprzez złożone mechanizmy aktywują zapalną odpowiedź immunologiczną, co skutkuje pojawieniem się typowych dla trądziku różowatego zmian skórnych. W niniejszym opracowaniu przedstawiliśmy aktualną wiedzę na temat roli mikroorganizmów w patogenezie trądziku różowatego, uwzględniając wynikające z tego konsekwencje dla praktyki klinicznej.
Spis treści
- Zwiększenie liczby saprofitycznych mikroorganizmów u pacjentów z trądzikiem różowatym
- Znaczenie roztoczy Demodex folliculorum w patogenezie trądziku różowatego
- Demodex folliculorum i Bacillus oleronius – konsekwencje dla praktyki klinicznej
- Staphylococcus epidermidis a wykwity o charakterze krost w przebiegu trądziku różowatego
- Opis przypadku
- Komentarz
Trądzik różowaty (rosacea) jest dermatozą, której średnia częstość w populacji europejskiej szacowana jest na mniej więcej 5 proc. W 80 proc. przypadków choroba jest diagnozowana u pacjentów powyżej 30. r.ż. Postępowanie lecznicze w trądziku różowatym ma charakter objawowy. Polega przede wszystkim na zmniejszaniu objawów stanu zapalnego w okresie zaostrzeń i unikaniu czynników wyzwalających. Skóra pacjentów z trądzikiem różowatym charakteryzuje się znaczną nadwrażliwością na czynniki
Dodaj do ulubionych
