Co znajdziesz w artykule?
Świerzb, wywoływany przez roztocze Sarcoptes scabiei var. hominis, jest jedną z najczęstszych dermatoz pasożytniczych i stanowi istotny problem medyczny i społeczny. W postaci klasycznej objawia się silnym uogólnionym świądem i grudkową wysypką w przestrzeniach międzypalcowych rąk, zgięciach i fałdach skórnych, w okolicach brzucha, na zewnętrznych narządach płciowych u mężczyzn i w okolicach brodawek piersiowych u kobiet. Choroba dotyczy wszystkich grup wiekowych i społecznych, jednak występuje z różną częstością w poszczególnych populacjach i regionach świata. Zarówno w diagnostyce, jak i leczeniu świerzbu w ostatnich dziesięcioleciach dokonał się istotny postęp, czego wyrazem są aktualne zalecenia IUSTI/WHO. W artykule omówiono epidemiologię, różnorodność form klinicznych, możliwe powikłania, współczesne metody diagnostyki i leczenia oraz profilaktykę świerzbu.
Spis treści
Świerzb (scabies) jest zakaźną chorobą skóry wywoływaną przez świerzbowca ludzkiego (Sarcoptes scabiei var. hominis), ektopasożyta należącego do roztoczy. W języku greckim sarx oznacza błysk, koptein oznacza ciąć, natomiast w języku łacińskim scabere oznacza drapać. 1 Nazwa choroby i pasożyta odwołuje się zatem do dolegliwości świądowych, powodowanych przez świerzbowce drążące tunele w naskórku. 2 Po licznych nieudanych próbach zidentyfikowania czynnika wywołującego chorobę dokonali tego w
Dodaj do ulubionych
