Co znajdziesz w artykule?
Wprowadzenie do terapii łuszczycy leków biologicznych jest ogromnym przełomem w dermatologii ze względu na wyjątkowe mechanizmy ich działania oraz wybitną skuteczność. Niemniej ciągle krótkie doświadczenie z tymi preparatami i wiele przeciwwskazań do ich stosowania powoduje, że tradycyjne metody leczenia łuszczycy są nadal bardzo przydatne. Dotyczy to przede wszystkim pacjentów z chorobą nowotworową, kobiet ciężarnych, małych dzieci, a także pacjentów z niezbyt nasilonymi zmianami. W łagodnych postaciach łuszczycy nadal stosuje się dostępne obecnie terapie miejscowe, światłolecznictwo – PUVA i naświetlania wąskozakresowym UVB. W pozostałych najbardziej przydatne wydają się acytretyna i metotreksat. Leki te zresztą można z powodzeniem łączyć z preparatami biologicznymi.
Spis treści
Wprowadzenie do terapii łuszczycy leków biologicznych jest przełomem pod kilkoma względami. Pierwszy raz udaje się uzyskać u pacjentów, nawet z najcięższymi postaciami łuszczycy niepoddającymi się uprzednio pełnemu zaleczeniu, całkowite ustąpienie zmian skórnych. Ponadto efekt ten osiąga się z reguły bardzo szybko (ryc. 1a, b). W większości przypadków leki te podaje się w iniekcjach podskórnych wykonywanych z różną częstotliwością: niektóre raz na tydzień, inne znacznie rzadziej – raz na 12
Dodaj do ulubionych
