Co znajdziesz w artykule?
Przewlekła białaczka limfocytowa (chronic lymphocytic leukemia, CLL) jest najczęstszą białaczką w krajach zachodnich, z częstością występowania 4,2:100 000/rok. Mediana wieku rozpoznania wynosi 72 lata. U ok. 10 proc. pacjentów CLL row krajach zachodnich, z częstością występowania 4,2:100 000/rok. Mediana wieku rozpoznania wynosi 72 lata. U ok. 10 proc. pacjentów CLL rozpoznaje się w wieku <55 lat.[1]
Naciek skóry przez komórki białaczkowe (leukemia cutis – LC)[2] w przebiegu CLL jest stosunkowo rzadki – występuje u mniej niż 5 proc. pacjentów.[3] Zdecydowanie częściej w przebiegu CLL występują niespecyficzne, nienowotworowe zmiany skórne, tj. plamica, pokrzywka, erytrodermia, oportunistyczne infekcje, rozsiane zmiany grudkowe, zapalenie naczyń. Często obserwuje się również raki skóry – nawet u 20 proc. pacjentów.[4] Dlatego w wypadku wystąpienia zmian skórnych u pacjenta z CLL niezbędne jest wykonanie dodatkowych badań diagnostycznych w celu ustalenia ich etiologii.
Spis treści
Prezentujemy przypadek 59-letniej pacjentki z rozpoznaniem CLL. Chorobę zdiagnozowano w listopadzie 2011 roku (kobieta miała wówczas 52 lata) na podstawie obecności w krwi obwodowej monoklonalnych limfocytów B, co zostało potwierdzone w cytometrii przepływowej.
W chwili rozpoznania określono zaawansowanie choroby na II stopień w skali RAI 5 (tab. 1). Badania ujawniły: limfocytozę krwi obwodowej (70 000 μl/l), limfadenopatię obwodową i splenomegalię. W trepanobiopsji szpiku: całkowite zajęcie