Co znajdziesz w artykule?
Współwystępowanie schorzeń o podłożu autoimmunologicznym z cukrzycą jest znane od dawna. Najczęściej rozpoznawane było u pacjentów młodocianych z klasyczną postacią cukrzycy typu 1. Pamiętać jednak należy, że cukrzyca o podłożu autoimmunologicznym występować może również u starszych pacjentów jako tzw. cukrzyca typu LADA (latent autoimmune diabetes in adults). Ta postać cukrzycy ujawnia się zwykle u osób między 25-30 a 55. r.ż. Rozwój tej postaci cukrzycy jest zwykle powolny, stąd też ciągle jeszcze jest nieprawidłowo diagnozowana, a co za tym idzie – nie tak jak trzeba leczona.[1,2]
Spis treści
To przeciągnięcie się w czasie prawidłowej diagnozy cukrzycy typu LADA skutkuje często bardzo znaczną zwłoką we wdrożeniu prawidłowej terapii, ale także częstym opóźnieniem diagnozy towarzyszących schorzeń o podłożu autoimmunologicznym.
Procesy autoimmunologiczne u osób dorosłych rozwijają się zwykle wolniej niż u dzieci i młodzieży, u których dynamika ich rozwoju jest na ogół bardzo duża.
Zasady diagnozowania schorzeń towarzyszących klasycznej cukrzycy typu 1 u pacjentów w grupie rozwojowej są